BitterSweet 2025

BitterSweet Festival 2025 był premierową odsłoną nowego festiwalu na muzycznej mapie Polski. Od 14 do 16 sierpnia Park Cytadela w Poznaniu zamienił się w przestrzeń, w której nostalgia spotkała się ze współczesną popkulturą, a wielkie światowe nazwiska z najciekawszymi artystami młodego pokolenia. Pierwsza edycja zgromadziła 70 000 uczestników, z czego aż 68% przyjechało spoza Wielkopolski.

Nostalgia, która połączyła pokolenia

To właśnie nostalgia stała się jednym z najważniejszych elementów tożsamości BitterSweet. Nelly Furtado wróciła do Poznania po 17 latach, Natasha Bedingfield zamieniła Cytadelę w wielki chór podczas „Unwritten”, a Hurts świętowali 15-lecie albumu „Happiness”. Na scenie pojawili się również Post Malone, Empire of the Sun, Taco Hemingway, Loreen, Melanie C i Rag’n’Bone Man, tworząc line-up łączący wspomnienia z początku lat 2000. z najważniejszymi nazwiskami współczesnej muzyki.

Od rave’u po orkiestrę

BitterSweet od pierwszej edycji udowodnił, że nie chce zamykać się w jednym gatunku. Peggy Gou, Duke Dumont, Salvatore Ganacci, Marc Rebillet czy Apashe & Brass Orchestra zamieniali Cytadelę w ogromny klub pod gołym niebem, podczas gdy na bardziej kameralnych scenach można było usłyszeć orkiestry, jazz, muzykę klasyczną i projekty teatralne. Na NEXT FEST Stage pojawili się natomiast artyści dopiero budujący swoją pozycję, dając publiczności możliwość odkrywania kolejnych muzycznych nazwisk.

Więcej niż koncerty

Premierowa edycja od początku rozwijała ideę festiwalu jako przestrzeni spotkania i rozmowy. W ramach BitterSweet Talks odbyło się sześć spotkań poświęconych między innymi emocjom, relacjom, zdrowiu psychicznemu i empatii. Festiwalowi towarzyszyły również Safe Spoty oraz program artystyczny obejmujący teatr, muzykę klasyczną i projekty lokalnych twórców. Łącznie na czterech scenach odbyło się blisko 50 koncertów, a w strefach partnerskich ponad 70 DJ-setów.

Pierwsza edycja BitterSweet Festival pokazała, że w Poznaniu powstało wydarzenie o własnym charakterze – jednocześnie nostalgiczne i nowoczesne, taneczne i refleksyjne, duże w skali, ale nastawione na budowanie społeczności.